resimkoy

اهمیت خطر تنهایی و انزوای اجتماعی

۱۷ مرداد ۱۳۹۶

محققان هانجام گرفتار داده اند که خطر تنهایی و انزوای اجتماعی زیاد حیاتیتر از مسأله چاقی هست. اما دلیل؟

در حالی که اغلب به موضوع چاقی و اضافه وخانوم به
عنوان تهدیدی جدی برای بهداشت و سلامت عمومی پرداخته می شود، اما محققان
هانجام گرفتار می دهند که خطر تنهایی و انزوای اجتماعی زیاد حیاتیتر از مسأله چاقی
هست.

به نقل مجله اینترنتی resimkoy به گرازش از سیناپرس،با کاهش نرخ ازدواج و
تعداد فرخانومدان کاهش، روانشناسان هانجام گرفتار می دهند که گسترش پدیده تنهایی و
انزوا، با افزایش خطر مرگ زودرس افراد همراه هست.

اهمیت خطر تنهایی و انزوای اجتماعی

جولیان هولت لونستاد (Julianne Holt-Lunstad)، روانشناس دانشگاه بریگهام
یانگ، وی به تازگی نتایج دو متا-آنالیز بزرگ درخصوص ارتباط بین تنهایی و
مرگ زودرس را در یکصد و بیست و پنجمین نشست انجمن روانشناسی آمریکا ارائه
کـــرد.

هولت لونستاد گفت: برقراری ارتباط با دیگران، یکی از نیازهای اساسی بشر
برای بقا و تندرستی (رفاه) هست. در تحقیقات خود، به شواهد قوی درخصوص تأثیر
انزوای اجتماعی و تنهایی در افزایش خطر مرگ زودرس دست پیدا کـــردیم.

در یکی از این متا-آنالیزها، هولت لونستاد و همکارانش، تعداد ۱۴۸ مطالعه
شده طی دهه های گذشته با حضور ۳۰۸ هزار و ۸۴۹ شرکت کننده را مورد
تجزیه و تحلیل قرار دادند.هستخراج داده شامل مواردی مانند روابط اجتماعی،
وضعیت سلامت و علت مرگ بود و از این طریق، محققان توانستند تفاوت میان
افراد منزوی از افراد دارای روابط اجتماعی قوی را تعیین کنند.

براساس نتایج بدست آمده مشخص انجام گرفت، افراد دارای روابط اجتماعی قوی، از ۵۰
درصد شانس افزایش برای داشتن طول عمر افزایش (نسبت به افراد منزوی) برخوردار
بودند.تأثیر تنهایی بر طول عمر افراد، قابل مقایسه با تأثیر ترک سیگار و
زیادی از عوامل خطر مرتبط با مرگ زودرس (چاقی یا عدم فعالیت جسمی) عنوان
انجام گرفت.

در متا-آنالیز بعدی، ۷۰ مطالعه شده از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۴ مورد
بررسی قرار گرفتند و محققان، داده های افزایشی در مورد تأثیر تنهایی، انزوای
اجتماعی و خانومدگی انفرادی بر نرخ مرگ و میر بدست آورند.

بجز مشکلات جدی سلامتی – ناشی از تنهایی و انزوای اجتماعی – مطالعات
دیگر نیز افزایش خطر مشکلات روانی و بیماری های قلبی- عروقی در بین این
افراد را نشان می دهند.

به نقل کرد محققان، کشورهای ثروتمند دارای بالاترین نرخ افرادی هستند که به
تنهایی خانومدگی می کنند؛ به عنوان مثال، در ایالات متحده زیاد از یک چهارم
جمعیت این کشور به تنهایی خانومدگی می کنند و وضعیت مشابهی در سایر نقاط جهان
از جمله انگلستان و هند، بویژه در میان جمعیت جمعیت سالمند این کشورها دیده
می شود.

هولت لونستاد تأکید کـــرد: با افزایش جمعیت سالمند جهان، پیش بینی می شود که تأثیر این مسأله بر سلامت عمومی نیز افزایش پیدا کند.